საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემია - 85
საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემია წარსულს აჯამებს და მომავლის გზებს სახავს.
აკადემია - 85
მეცნიერებათა აკადემია
წარსულს აჯამებს და
მომავლის გზებს სახავს
მიმდინარე, 2026 წელი განსაკუთრებული მნიშვნელობის თარიღია საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის დიდი მოვლენებითა და ფაქტებით აღსავსე სახელოვან ისტორიაში, რადგანაც წლეულს აღინიშნება აკადემიის დაფუძნების 85-ე წლისთავი. საიუბილეო თარიღს შესაფერისი გარემო და განწყობაც სჭირდება, რასაც ასევე ვერ დავემდურებით: ჯერ ერთი, სწორედ წლეულს ფართოდ აღინიშნება საქართველოში ქრისტიანობის სახელმწიფო რელიგიად აღიარების 1700 წლის დიდმნიშვნელოვანი თარიღი; მეორეც, საერთაშორისო დინამუკური პროცესების ფონზე საზოგადოებრივ-პოლიტიკური ყურადღება და ინტერესი მაქსიმალურად არის კონცენტრირებული ეროვნულ ფასეულობებსა და ისტორიულ მონაპოვრებზე.
ქართულ მედიას და, პირველ რიგში, „საქართველოს რესპუბლიკას“ უყურადღებოდ არ დარჩენია სულ ახლახან საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის 85-ე წლისთავისადმი მიძღვნილი მე-5 ქართველოლოგიური კონგრესი, რომელმაც ამ თვალსაზრისით საყურადღებო სამეცნიერო თემატიკასა და სხვადასხვა თაობის ანგარიშგასაწევ მეცნიერებს მოუყარა თავი. საიუბილეო პუბლიკაციებს შორის ერთ-ერთი პირველი სწორედ აღნიშნული კონგრესის მასალები გახლდათ.
ამჯერად აუცილებელია ეროვნული აკადემიის საიუბილეო წლის იმ რამდენიმე სოლიდურ გამოცემაზე შევჩერდეთ, რომლებიც კარგად წარმოაჩენენ როგორც აკადემიის სახელოვან წარსულს, ისე იმ პოტენციალს, რომელსაც კვლავაც შეუძლია ქვეყნისთვის სასარგებლო ნაყოფის გამოღება. სამწუხაროდ, თანამედროვე საზოგადოება, გაუკუღმართებული ჟამთასვლის გამოისობით, მეცნიერებათა აკადემიის ყოველწლიურ სამეცნიერო აქტივობას ან საერთოდ ვერ ხედავს, ანდა იშვიათად საეგებოდ თუ მოჰკრავს თვალსა და ყურს...
პირველ რიგში, თავისი მნიშვნელობით განსაკუთრებული ყურადღების ღირსია სოლიდური გამოცემა - „ქართული მეცნიერება აკადემიის 85-ე წლისთავზე“, რომელიც მეცნიერებათა აკადემიის დიდი ისტორიის ერთგვარ ზოგად შეჯამებას წარმოადგენს. ამ კოლექტიური შრომის შექმნისა და გამოცემის იდეა ეკუთვნის მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდენტს, აკადემიკოს როინ მეტრეველს, იგი თვითონვე გახლავთ ამ საქმის ორგანიზატორი და რედაქტორი. მისი ხელმძღვანელობით ჩვენი საზოგადოება ნამდვილად განებივრებულია ამგვარი ახალი იდეებით. განა სულ ახლახან არ დაასაჩუქრეს მან და მისმა გუნდმა მნიშვნელოვანი ორტომეულით - „კავკასიის ისტორია“!
აკადემიის საიუბილეო წიგნის შესავალში მთავარი რედაქტორი ასე აფასებს დასახულ ამოცანას: „კრებული „ქართული მეცნიერება აკადემიის 85-ე წლისთავზე“, ვფიქრობთ, ღირსებით წარმოაჩენს მეცნიერთა განვლილ რვა-ნახევარი ათწლეულის გზას. საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემია, რომელიც კონსტიტუციით ხელისუფლების მრჩევლის ფუნქციას ასრულებს, დღესდღეობით ერთგულად დგას ქვეყნისა და ხალხის სამსახურში“. და ეს სიტყვები სრულად არის გამართლებული როგორც აკადემიის ისტორიული წარსულით, ისე მისი თანამედროვეობით.
მართლაც შეუძლებელია, თითოეული მკითხველი სიამაყით არ აღავსოს იმ სახელოვანმა ისტორიამ, რაც ქართულმა სამეცნიერო აზრმა განვლო ჯერ ძველი შუა საუკუნეებიდან ქართულ რენესანსულ აზროვნებამდე, შემდეგ კი ახალ ტექნოლოგიურ საუკუნეებამდე, როდესაც, ქართველი მოაზროვნენი, ქვეყნის სახელმწიფოებრიობის არქონის პირობებშიც კი, ხშირად სამშობლოს გარეთ, უცხო ასპარეზზე ასხამდნენ ხორცს ახალ სამეცნიერო იდეებს და რუდუნებით აგროვებდნენ სამეცნიერო სიახლეებს მშობლიურ კედლებში დასაბრუნებლად. ასე იქმნებოდა დიდი ივანე ჯავახიშვილისა და მის ერთგულ თანამოსაგრეთა მიერ ეროვნული უნივერსიტეტი და ასევე ვითარდებოდა დედაუნივერსიტეტის წიაღში სასწაულებრივი გოლიათური ენერგიით ქართული მეცნიერება.
აი, ამ შთამბეჭდავ სურათს წარმოგვიდგენს წიგნი ქართული მეცნიერების ისტორიის შესახებ.
უნივერსიტეტის დაარსებიდან უკვე ორ ათეულ წელიწადში იმდენად არის გაფართოებული და განტოტვილი ქართული სამეცნიერო ორგანიზმი, რომ უნივერსიტეტის სივრცე უკვე ნაკლებ შესაძლებლობას იძლევა მისი მრავალმხრივი განვითარებისათვის. საბჭოთა მმართველობა ჯერ, 30-იანი წლების დასაწყისში, ცდილობს საკავშირო აკადემიის ფილიალის სტატუსი მოარგოს პერიფერიის ამბიციებს, მაგრამ უმალვე ცხადი ხდება, რომ ეს ჩარჩოები აქ არსებული პოტენციალისათვის უკვე ვიწროა... და 1941 წელს, უკიდურესად კრიტიკულ ისტორიულ მომენტში, ქართული მეცნიერების 16 რაინდი გამოაცხადებს მეცნიერებათა აკადემიის დაფუძნებას, ანუ გამოხატავს სახელმწიფოებრივ ნებას ქართული მეცნიერების დამოუკიდებლად არსებობისას. დასანანია, რომ ივანე ჯავახიშვილი მათ გვერდით ვეღარ იქნება, მაგრამ ფაქტია, რომ მის თანამოსაგრეებს დასახული მიზნისა და გეგმებისათვის ოდნავადაც არ გადაუხვევიათ. ბარემ ასევე ერთობლივ მოვისხენიოთ ისინი: ნიკო მუსხელიშვილი, გიორგი ახვლედიანი, ივანე ბერიტაშვილი, კირიაკ ზავრიევი, ფილიპე ზაიცევი, ალექსანდრე თვალჭრელიძე, კორნელი კეკელიძე, ნიკოლოზ კეცხოვე ლი, ტარასი კვარაცხელია, დიმიტრი უზნაძე, აკაკი შანიძე, არნოლდ ჩიქობავა, გიორგი ჩუბინაშვილი, გიორგი ხაჭაპურიძე, სიმონ ჯანაშია, ალექსანდრე ჯანელიძე.
ნიშანდობლივია, რომ მათი უმეტესობა ცნობილია როგორც საერთაშორისო მნიშვნელობის სამეცნიერო სკოლის შემქმნელი, მეცნიერებათა უმნიშვნელოვანესი დარგების წარმმართველი. ანდა ვის არ სმენია ნიკო მუსხელიშვილის, დიმიტრი უზნაძის, ივანე ბერიტაშვილის, აკაკი შანიძის, კორნელი კეკელიძის, არნოლდ ჩიქობავას, გიორგი ჩუბინაშვილის... და მათ მიერ საფუძველჩაყრილი სამეცნიერო სკოლების სახელები.
შემდეგ, დამფუძნებლებმა და ლიდერებმა აკადემიის წიაღში, მის სამეცნიერო სისტემაში კიდევ უფრო გააღრმავეს და გააფართოვეს სამეცნიერო-საკვალიფიკაციო ასპარეზი; კიდევ 2 ათეული წლის განმავლობაში აკადემიის სისტემაში ჩამოყალიბდა 60-ზე მეტი სამეცნიერო ინსტიტუტი, ასევე, დარგობრივი კვლევითი ლაბორატორიები და სამეცნიერო-ტექნიკური ბაზები... სისტემურმა სამეცნიერო კონტაქტებმა და კვლევითმა ექსპედიციებმა მნიშვნელოვანი ადგილი დაიკავა აკადემიის ფუნქციებში. წიგნის რედაქტორიც საგანგებოდ აღნიშნავს და თითოეული მონაკვეთიდანაც კარგად ჩანს, რომ აკადემია ასრულებდა განუზომელ როლს მეცნიერების ორგანიზაციის საქმეში და ეს სამომავლოდაც უძვირფასესი ცოდნა და გამოცდილებაა. ამ ფუნქციურ საფუძველზე იყო ჩამოყალიბებული თავად აკადემიის, როგორც მმართველი ორგანოს, ათამდე სამეცნიერო განყოფილება...
წიგნი, რომლისთვისაც ეს საუბარი დავიწყეთ, აკადემიის განყოფილებების მიხედვით არ არის წარმოდგენილი, ასე თემები გამსხვილდებოდა და მონაკვეთების წაკითხვა გაჭირდებოდა, ამიტომაც წიგნის შინაარსი ძირითადად, განყოფილებათა საერთო საორგანიზაციო ფარგლებში, მნიშვნელოვანი სამეცნიერო მიმართულებების წარმოჩენას გულისხმობს, დაწყებული ენის, ლიტერატურისა და ხელოვნების კვლევებით და დამთავრებული ქიმიური თუ ეკოლოგიური სამეცნიერო ძიებებით. ამ ფორმითაც კი არ არის იოლი თავი მოვუყაროთ იმ უამრავ მნიშვნელოვან სამეცნიერო მიღწევასა და ისტორიულ მონაპოვარს, რასაც ამ წიგნის საოცარი შინაარსი ინახავს. რომელი ერთი დავასახელოთ:
ნ. მუსხელიშვილის წვლილი დრეკადობის თეორიის განვითარებაში;
ქართული ფიზიოლოგიური სკოლის წვლილი ნერვის დაზიანების დიაგნოსტიკისა და მკურნალობის საქმეში;
კვლევები მწკრივთა თეორიასა და ტოპოლოგიაში;
ქართველთა წვლილი ატომური პრობლემების კვლევაში;
აბასთუმნის ასტროფიზიკური ობსერვატორიის სამეცნიერო მონაპოვრები;
მიღწევები ფიზიოლოგიასა და ექსპერიმენტულ მედიცინაში;
მონაპოვრები ბიოქიმიასა და ფარმაკოლოგიაში;
ქართველ მეცნიერთა წვლილი გეოლოგიისა და გეოფიზიკის განვითარებაში;
ქართველი ბიოლოგების მნიშვნელოვანი წარმატებები;
მიკრობიოლოგიის თანამედროვე მიღწევები;
უახლესი ავტომატიკა და ტელემექანიკა; ციფრული ტექნოლოგიები;
უმნიშვნელოვანესი ისტორიულ-არქეოლოგიური მონაპოვრები;
უახლესი პალეონტოლოგიური კვლევები;
დიმიტრი უზნაძის განწყობის თეორია;
ქართული აღმოსავლეთმცოდნეობის სკოლის მნიშვნელობა;
ქართული კლასიკური ფილოლოგიის სკოლა;
ქართული კავკასიოლოგია;
ქართული არმენოლოგია;
ქართული ლინგვისტური სკოლა;
აღარას ვამბობთ, ადგილისა და დროის დაზოგვის მიზნით, ქართული ენის სტრუქტურისა და ისტორიის, უმდიდრესი ქართული ლიტერატურის, ხელნაწერი მემკვიდრეობის, ხელოვნების მრავალფეროვანი საგანძურის, ფოლკლორისა და ეთნოლოგიის ყოველმხრივ კვლევასა და მნიშვნელოვან შედეგებზე...
მართლაც, ყოველივე ფასეულის დასახელება რომ დავისახოთ მიზნად, მხოლოდ ძირითად ბიბლიოგრაფიას დასჭირდება ერთი ამ მოცულობის ტომი.
შეგვიძლია ვთქვათ, რომ საიუბილეო სულისკვეთებით მომზადებული ეს ძვირფასი საჩუქარი საკმაოდ კარგ წარმოდგენას შეუქმნის დაინტერესებულ მკითხველს აკადემიის ისტორიული როლისა და დღევანდელი მნიშვნელობის შესახებ.
***
მეცნიერებათა აკადემიის საიუბილეოდ დაისტამბა კიდევ ერთი წიგნი - „საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემია - 85“, რომელიც განსხვავებული რაკურსით შეგვახედებს მეცნიერული აზრის განვითარების ისტორიას საქართველოში. ამ წიგნის შემდგენლის - პროფ. პ. მარგველაშვილის კონცეფციით შესაძლებლობა გვეძლევა რეტროსპექტულად დავინახოთ და გავიაზროთ კაცობრიობის ტექნოლოგიური განვითარების ის საწყისები, რომელთა კვალი საქართველოში უძველესი დროიდან იხილვება. სწორედ ამ რეგიონში იქმნებოდა შესაფერისი პირობები ახლის ძიებისა და განვითარებისთვის, ადამიანის ცივილიზაციური პროგრესისთვის. „კავკასიის ფიზიკურ-გეოგრაფიული და გეოლოგიური წიაღი მადნეული საბადოების ზედაპირთან ახლო მდებარე ინტენსიური გამოსავლებით იმთავითვე წარმოადგენდა წიაღისეულის მოპოვებისა და მეტალურგიული წარმოების ხელსაყრელ გარემოს, რის გამოც აბორიგენი მოსახლეობის სააზროვნო წიაღის ფორმირებასა და საზოგადოების განვითარებაში განსაკუთრებული როლი სოფლის მეურნეობასთან ერთად მეტალურგიული წარმოების დამკვიდრებამ ითამაშა“.
წიგნში შესანიშნავად არის წარმოჩენილი ქრისტიანობამდელი ათასწლეულების იმ მდიდარი არქეოლოგიური კულტურების შრეები, რომლებიც ჩვენთვის ხელშესახებს ხდის უშორესი შემოქმედი ხალხის მატერიალურ და სულიერ სიმდიდრესაც, ნიჭიერებასაც და დახვეწილ გემოვნებასაც. რაც მთავარია, წიგნი გვიჩვენებს იმ უწყვეტ პროცესს, რომელიც ქართველმა ერმა განვლო ცოდნისა და განათლების უწყვეტი გამომუშავების პროცესში, რასაც ფაქტოლოგიურად ადასტურებს ძველი კოლხეთისა და იბერიის ისტორიის მონაცემები...
საუკუნეთა შემდგომ კი, ქრისტიანობის გარიჟრაჟზე, ირჩევს ქართლი ჭეშმარიტ სარწმუნოებას და, უფლის მადლით, ისეთი ინტენსივობით გაშლის სულიერი განათლების მსახურებას, რომ ეს პროცესი არა მხოლოდ საქართველოს, მთელ უახლოეს საქრისტიანო სივრცეს მოიცავს; ყოველი ქართული მონასტერი საგანმანათლებლო კერად იქცევა, ხოლო იყალთოსა და გელათის ქართული აკადემიები რწმენისა და ცოდნის ნაყოფიერი შეხამების საუკეთესო მწიგნობრული სკოლებია, რომელთაც განაპირობეს ქართული კულტურის ისეთი აღორძინება, როგორსაც რუსთაველის ეპოქაში ვხედავთ.
აი, ეს ფესვები ასაზრდოებდა ერის მუდმივ ლტოლვას საკაცობრიო კულტურულ-სააზროვნო პროცესებისაკენ თვით ისეთ პერიოდებშიც კი, როდესაც ქვეყანას არა მხოლოდ კულტურული მემკვიდრეობის გადასარჩენად, ფიზიკური არსებობის შესანარჩუნებლადაც კი უწევდა ბრძოლა. დიდი ოქროს ხანის შემდგომ, ძნელბედობათა კვალად, მართლაც განუზომელი ძალისხმევით იქნა მიღწეული ახალი აღორძინების დაწყება და ასეთი ისტორიული საგზლითა და დიდი სამომავლო გეგმებით მოვიდა ილიას თაობა და გამოჩნდა ერის განვითარების ახალი პერსპექტივა ცოდნის დაგროვების, განათლებისა და მეცნიერების განვითარების გზით.
ამგვარ მყარ ფუნდამენტზე შენდებოდა ეროვნული უნივერსიტეტი და, შემდეგ, სრულფასოვანი მეცნიერებათა აკადემია_როგორც თანამედროვე ქართული სახელმწიფოებრიობის აუცილებელი პირობა. ყოველივე ამას კომპაქტურად და ხელშესახებად, უხვი ილუსტრაციებითა და მონაცემებით წარმოგვიდგენს მითითებული წიგნი, გამოცემული უმაღლეს პოლიგრაფიულ დონეზე. რაც მთავარია, მთლიანად აღჭურვილი პარალელური ინგლისური თარგმანებით, რათა ყოველმა დაინტერესებულმა პირმა შეძლოს თვალი გაადევნოს ქვეყნის ნამდვილ ისტორიას.
მეცნიერებათა აკადემიას ასევე მნიშვნელოვანი საჩუქარი მოუმზადა საიუბილეოდ მისმა სამეცნიერო სტრუქტურამ - ქართული ენციკლოპედიის მთავარმა სარედაქციო კოლეგიამ, რომელსაც ბატონი ზურაბ აბაშიძე ხელმძღვანელობს. მათ ამ ღირსშესანიშნავი თარიღისათვის შეადგინეს და გამოსცეს სრული ენციკლოპედიური ლექსიკონი, რომელშიც შესაფერისად არის წარმოდგენილი მეცნიერებათა აკადემიის ყველა წევრის ბიოგრაფიული და სამეცნიერო-შემოქმედებითი მოღვაწეობის ძირითადი მონაცემები.
აკადემიის კიდევ ერთი გამოცემა მიიქცევს საზოგადოების ყურადღებას. საიუბილეო თემას თავისებური, ორიგინალური რაკურსი მოუძებნა ჟურნალისტმა ნინო კაკულიამ, რომელმაც შექმნა წიგნი „შვიდი პრეზიდენტი“. ეს სათაური, პირველ რიგში, იმას გვეუბნება, რომ მეცნიერებათა აკადემიას 1941 წლიდან დღემდე 7 პრეზიდენტი ჰყავდა. ეს კი უწინარეს გულისხმობს ამ ორგანიზაციის სიმტკიცესა და სტაბილურობას. შემდეგ კი, თავისთავად მეტყველებს თითოეული ხელმძღვანელი აკადემიკოსის პიროვნულ გამორჩეულობაზე. მართლაც, თითოეული მათგანის, თითოეული პრეზიდენტის დასახელება სრულიად ნათელ წარმოდგენასა და განწყობას ქმნის ჩვენს საზოგადოებაში: ნიკო მუსხელიშვილი, ილია ვეკუა, ევგენი ხარაძე, ალბერტ თავხელიძე, თამაზ გამყრელიძე, გიორგი კვესიტაძე, როინ მეტრეველი.
ავტორი ინტერესის თვალით მისდევს თითოეული გამოჩენილი მეცნიერის ბიოგრაფიას, თვით ბავშვობის პერიოდებსაც კი, და ცდილობს გამოკვეთოს როგორც მათი ცხოვრების განსაკუთრებული, შემოქმედებითად და კარიერულად მნიშვნელოვანი ფაქტები და მოვლენები, ისე არაფორმალური კუთხით, თუ შეიძლება ასე ითქვას, ჟურნალისტის თვალით შეგვახედოს დიდ მეცნიერთა ბიოგრაფიის ჩვეულებრივ, ცხოვრებისეულ ურთიერთობებსა და დეტალებსაც.
ამდენად, ეს გამოცემა ფართო მკითხველი საზოგადოების ინტერესს უთუოდ გაამართლებს.
***
საგანგებოდ უნდა შევეხოთ მეცნიერებათა აკადემიის კიდევ ერთ გამოცემას.
ჯერ ერთი, სატიტულო ფურცელი გვეუბნება, რომ ეს 1300-გვერდიანი სრული ფორმატის წიგნი არის „ვეფხისტყაოსნის“ შესიტყვებათა ლექსიკონი“; ეს იმას ნიშნავს, რომ პირველად იქნა დაძლეული ამ სირთულის ამოცანა რუსთაველის შემოქმედების კვლევაში, ხოლო მეცნიერული სიახლის თვალსაზრისით მის საანალოგიოდ შეიძლება გავიხსენოთ ნახევარი საუკუნის წინ გ. წერეთლის ხელმძღვანელობით შედგენილი „მეტრი და რითმა „ვეფხისტყაოსანში“.
რაც მთავარია, ეს ნაშრომი, საზოგადოდ, შესიტყვებათა პირველი ლექსიკონია ქართული ენისათვის და სამომავლოდ ამ მიმართულებით „ფრიადი სამკალია“. ჩვენი ეროვნული ენის თანამედროვე ელექტრონული რესურსებით უზრუნველყოფის უაღრესად აქტუალური ამოცანები უპირველესად ამგვარი ლექსიკოგრაფიული ბაზების მომზადებას მოითხოვს. ქართული ენის ლექსიკური სიმდიდრე და სტრუქტურული თავისთავადობა ამ რიგის სამუშაოებს უახლოეს დღის წესრიგში აყენებს. თავად ლექსიკონი ლიტერატურული ტექსტის სტრუქტურული აღწერის საუკეთესო ნიმუშია, მასში სრულად არის ასახული პოემის ლემათა (saleqsikono ერთეულთა), თითოეულ ლემასთან დაკავშირებულ სიტყვაფორმათა და ამ სიტყვაფორმათა სინტაქსური და სემანტიკური ურთიერთდაკავშირების კანონზომიერებანი. აღნიშნული ლექსიკონის გამოცემა და მისი ელექტრონული ვერსიის მომზადება იმის ნათელი დასტურია, რომ მეცნიერებათა აკადემიას, მის სამეცნიერო სტრუქტურებს ფრიად მნიშვნელოვანი სამომავლო ამოცანები აქვთ და არაერთ სხვა გეგმასაც სახავენ ამ მიმართულებით. სწორედ აკადემიის წიაღში პოვა შემდგომი განვითარების დასაყრდენი როგორც „ქართულმა ენციკლოპედიამ“, ისე „ვეფხისტყაოსნის“ აკადემიური ტექსტის დამდგენმა კომისიამ“, რომელმაც აკად. თამაზ გამყრელიძის ხელმძღვანელობით, ახალი ამოცანების შესაბამისად, გარკვეული ტრანსფორმაცია განიცადა და, აღნიშნულ კომისიასთან ერთად, „ქართული ენის თესაურუსის“ კომიტეტად ჩამოყალიბდა.
სწორედ ამ კომიტეტის ბოლოდროინდელი ინტენსიური შრომის შედეგია აღნიშნული ლექსიკონი, რომელიც აკად. ა. არაბულის ხელმძღვანელობით მომზადდა და მის შედგენაში მონაწილეობდნენ: ი. ალასანია, ზ. ბარათაშვილი, მ. ბოლქვაძე, თ. გიგინეიშვილი, ნ. მაქაძე, ქ. მუსერიძე, ე. სოსელია, მ. უთურგაიძე, მ. ცქიტიშვილი. მაგრამ არანაკლებ დიდი და მნიშვნელოვანი ამოცანები ჯერ კიდევ გადაწყვეტის პროცესშია. ნამდვილად ყურადღებას მოითხოვს ის, რომ ამ კომიტეტის ბაზაზე მუშავდება ქართული ენის ისტორიული ლექსიკონისათვის აუცილებელი ძველი ქართულის მდიდარი ტექსტური ბაზები და მათი ლექსიკონები; ხოლო ამ ეტაპზე აქტიური რედაქტირების ეტაპზეა ქართული ბიბლიური წიგნების სიმფონია-ლექსიკონი, ქართული ისტორიული ლექსიკის უმნიშვნელოვანესი კორპუსი.
ვფიქრობთ, ამ საიუბილეო მიმოხილვით მცირედ მაინც შევასრულეთ წერილის სათაურში გამოხატული ის აზრი, რომ საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემია ღირსებით აჯამებს წარსულის მიღწევებს და, იმავე დროს, უმთავრესად მაინც ეროვნული მეცნიერების განვითარების გზებსა და სამომავლო პერსპექტივებზე ფიქრობს. აკადემიის პრეზიდენტი საიუბილეოდ სწორედ ამას იტყვის: „ამჟამად, როცა ქვეყანაში არსებული პოლიტიკური და სოციალური მდგომარეობის გათვალისწინებით უდიდესი მნიშვნელობა აქვს მაღალგანვითარებული მეცნიერების არსებობას, საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემია განსაკუთრებული ყურადღებით ეკიდება ახალ გამოწვევებს და აცნობიერებს მას. ქართული მეცნიერება_ფუნდამენტური თუ გამოყენებითი_ყოველთვის მაღალ დონეზე იყო. ამჯერადაც, საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის ოთხმოცდამეხუთე წლისთავზე, მას ხელეწიფება, რომ ახალი დროის მიერ დასმული ამოცანები წარმატებით შეასრულოს - მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანოს ქართული მეცნიერების მაღალ დონეზე წინსვლა-განვითარებაში“.
ავთანდილ არაბული
ომარ გოგიაშვილი
საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული
აკადემიის აკადემიკოსები
