დიპლომატიური გონიერება

დიპ­ლო­მა­ტი­უ­რი გო­ნი­ე­რე­ბა

"მე­ო­რე ფრონ­ტის" ში­შ­მა ევ­რო­პუ­ლი მო­მავ­ლის რწმე­ნა არ უნ­და წაგ­ვარ­თ­ვას!

სა­ქარ­თ­ვე­ლო გლო­ბა­ლუ­რი ქა­რიშ­ხ­ლის ფონ­ზე:

გა­მოწ­ვე­ვე­ბი და არ­ჩე­ვა­ნი

რუ­სეთ-უკ­რა­ი­ნის ომ­ზე აქამ­დე სულ ჩე­მი კი­ე­ვე­ლი ფი­ნია წერ­და. „ჩა­პას წე­რი­ლე­ბი მსოფ­ლი­ოს ძაღ­ლებს და ადა­მი­ა­ნებს“ უკ­ვე გა­მო­ვი­და ცალ­კე წიგ­ნე­ბად ქარ­თულ, უკ­რა­ი­ნულ და ინ­გ­ლი­სურ ენებ­ზე. სა­ნამ ჩა­პა ახალ წიგ­ნ­ზე მუ­შა­ობს, გა­დავ­წყ­ვი­ტე მეც შე­ვე­ხო თა­ნა­მედ­რო­ვე­ო­ბის ამ უმ­ნიშ­ნე­ლო­ვა­ნეს თე­მას. ამ­თა­ვით­ვე ვიტყ­ვი: აქამ­დე მოძ­მე ორი ერის ომი არ არის მხო­ლოდ ლო­კა­ლუ­რი კონ­ფ­ლიქ­ტი; ეს არის ფუნ­და­მენ­ტუ­რი ბრძო­ლა სა­ერ­თა­შო­რი­სო წეს­რი­გი­სა და იმ ღი­რე­ბუ­ლე­ბე­ბის­თ­ვის, რომ­ლებ­ზეც თა­ნა­მედ­რო­ვე ცი­ვი­ლი­ზა­ცია დგას.

სა­ქარ­თ­ვე­ლოს­თ­ვის ეს ომი გან­სა­კუთ­რე­ბით მტკივ­ნე­უ­ლია, რად­გან ჩვე­ნი ქვე­ყა­ნა ჯერ კი­დევ 2008 წელს გახ­და იმა­ვე აგ­რე­სი­უ­ლი პო­ლი­ტი­კის მსხვერ­პ­ლი, რო­მელ­საც დღეს უკ­რა­ი­ნა გმი­რუ­ლად უპი­რის­პირ­დე­ბა. ჩვენ აღ­მოვ­ჩ­ნ­დით გე­ო­პო­ლი­ტი­კურ ლა­ბი­რინ­თ­ში: ერ­თი მხრივ, არ­სე­ბობს ევ­რო­ატ­ლან­ტი­კუ­რი მის­წ­რა­ფე­ბა და სო­ლი­და­რო­ბა უკ­რა­ი­ნის მი­მართ, მე­ო­რე მხრივ კი - ოკუ­პი­რე­ბუ­ლი ტე­რი­ტო­რი­ე­ბი­დან მო­მა­ვა­ლი პირ­და­პი­რი სამ­ხედ­რო საფ­რ­თხე.

რუ­სუ­ლი „რბი­ლი ძა­ლა“ და ჰიბ­რი­დუ­ლი ომის მე­თო­დე­ბი მუდ­მი­ვად ცდი­ლობს ქვეყ­ნის შიგ­ნით პო­ლა­რი­ზა­ცი­ის გაღ­რ­მა­ვე­ბა­სა და და­სავ­ლუ­რი კურ­სის დის­კ­რე­დი­ტა­ცი­ას. ამ ვი­თა­რე­ბა­ში, სა­ქარ­თ­ვე­ლოს რო­ლი, რო­გორც ევ­რო­პი­სა და აზი­ის და­მა­კავ­ში­რე­ბე­ლი უსაფ­რ­თხო დე­რეფ­ნი­სა, კი­დევ უფ­რო კრი­ტი­კუ­ლი ხდე­ბა. სა­ინ­ფორ­მა­ციო გა­მოშ­ვე­ბებ­ში უკ­რა­ი­ნის დან­გ­რე­უ­ლი ქა­ლა­ქე­ბი­სა და გა­დამ­წ­ვა­რი სოფ­ლე­ბის ხილ­ვა ქარ­თ­ვე­ლე­ბის­თ­ვის მხო­ლოდ ვი­დე­ო­კად­რე­ბი არ არის. ესაა სა­კუ­თა­რი წარ­სუ­ლის გა­ცოცხ­ლე­ბა - აფხა­ზე­თი­სა და ცხინ­ვა­ლის რე­გი­ო­ნის ტრა­გე­დი­ე­ბის ექო. სა­ქარ­თ­ვე­ლომ ათა­სო­ბით უკ­რა­ი­ნე­ლი შე­ი­ფა­რა, რაც კი­დევ ერ­თხელ უს­ვამს ხაზს ჩვენს სა­ერ­თო ბედ­სა და მო­რა­ლურ პა­სუ­ხის­მ­გებ­ლო­ბას.

რო­გო­რია სა­ქარ­თ­ვე­ლოს პერ­ს­პექ­ტი­ვა ამ ქა­ოს­ში? გა­მო­სა­ვა­ლი მხო­ლოდ რამ­დე­ნი­მე მი­მარ­თუ­ლე­ბით შე­იძ­ლე­ბა მო­ი­ძებ­ნოს. აუცი­ლე­ბე­ლია სტრა­ტე­გი­უ­ლი სიმ­ტ­კი­ცე: ევ­რო­კავ­ში­რის წევ­რო­ბის კან­დი­და­ტის სტა­ტუ­სი უნ­და იქ­ცეს რე­ა­ლუ­რი რე­ფორ­მე­ბის ძრა­ვად და არა მხო­ლოდ პო­ლი­ტი­კურ ლო­ზუნ­გად. გვჭირ­დე­ბა უსაფ­რ­თხო­ე­ბის ახა­ლი გა­რან­ტი­ე­ბი ანუ პარ­ტ­ნი­ო­რებ­თან მუ­შა­ო­ბა თავ­დაც­ვი­სუ­ნა­რი­ა­ნო­ბის ისეთ დო­ნემ­დე ასა­მაღ­ლებ­ლად, რო­მე­ლიც ნე­ბის­მი­ერ აგ­რე­სი­ას აზრს და­უ­კარ­გავს