სი­ძულ­ვი­ლის ენის სა­ი­დუმ­ლო­ე­ბა­ნი

წა­რუ­მა­ტებ­ლო­ბის­თ­ვის გან­წი­რულ­ნი

სი­ძულ­ვი­ლის ენის სა­ი­დუმ­ლო­ე­ბა­ნი

 ვიდ­რე სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ზე მზრუნ­ველ, ხე­ლი­სუფ­ლე­ბა­ზე მე­ოც­ნე­ბე და უცხო­ურ ვა­ლუ­ტა­ზე თავ­და­ვიწყე­ბით შეყ­ვა­რე­ბულ  ოპო­ზი­ცი­ას დრო­შე­ბით და ცოცხე­ბით ხელ­ში და­ნა­პი­რე­ბი აუს­რუ­ლე­ბია, მშობ­ლი­ურ კა­ნონ­მ­დებ­ლო­ბი­სა და სე­მი­ო­ლო­გი­უ­რი (ე­ნის ფი­ლო­სო­ფი­ის) პრობ­ლე­მე­ბის თა­ო­ბა­ზე ორი­ო­დე სიტყ­ვის თქმა უნ­და მო­ვას­წ­რო.

 X X X

ბო­ლო ხანს გავ­რ­ცელ­და ოფი­ცი­ა­ლუ­რი ინ­ფორ­მა­ცია, რომ სო­ცი­ა­ლურ ქსე­ლებ­სა და პი­რად ურ­თი­ერ­თო­ბებ­ში სა­ეჭ­ვოდ მოზღ­ვა­ვე­ბუ­ლი  ბილ­წ­სიტყ­ვა­ო­ბი­სა და სი­ძულ­ვი­ლის ენის წი­ნა­აღ­მ­დეგ საბ­რ­ძოლ­ვე­ლად შს სა­მი­ნის­ტ­რო­ში შე­იქ­მ­ნე­ბა  სპე­ცი­ა­ლუ­რი სამ­მარ­თ­ვე­ლო.

ვიდ­რე ამ­გ­ვა­რი და­წე­სე­ბუ­ლე­ბის  შექ­მ­ნის მი­ზან­შე­წო­ნი­ლო­ბა­ზე ვი­სა­უბ­რებ­დეთ, ძა­ლი­ან მოკ­ლედ გა­ვიხ­სე­ნოთ, რას გუ­ლის­ხ­მობს მეც­ნი­ე­რე­ბა სე­მი­ო­ლო­გია. ვი­ფიქ­როთ, ზო­გა­დად, შე­საძ­ლე­ბე­ლია თუ არა ამ მარ­თ­ლაც გა­ბუმ­ბე­რა­ზე­ბუ­ლი სი­ძულ­ვი­ლის ენის წი­ნა­აღ­მ­დეგ ეფექ­ტუ­რი ბრძო­ლა რა­ი­მე ტი­პის სამ­მარ­თ­ვე­ლო­ე­ბის შექ­მ­ნის გზით.

წვრილ­მა­ნებ­ში ჩაღ­რ­მა­ვე­ბამ მეც­ნი­ე­რულ ლა­ბი­რინ­თებ­ში რომ არ შეგ­ვიტყუ­ოს, სე­მი­ო­ლო­გია არის ფი­ლო­ლო­გი­უ­რი მეც­ნი­ე­რუ­ლი მიმ­დი­ნა­რე­ო­ბა, რო­მე­ლიც სიტყ­ვის მნიშ­ვ­ნე­ლო­ბის მნიშ­ვ­ნე­ლო­ბას, ფა­რუ­ლი აზ­რე­ბის გაცხა­დე­ბის ან ცხა­დი აზ­რე­ბის და­ფარ­ვის ხე­ლოვ­ნე­ბას სწავ­ლობს.

შო­რე­ულ წარ­სულ­ში რომ არ ვი­მოგ­ზა­უ­როთ, ამ მეც­ნი­ე­რე­ბის გა­მო­უ­ყე­ნებ­ლად რთუ­ლი, იქ­ნებ შე­უძ­ლე­ბე­ლი ყო­ფი­ლი­ყო, ვთქვათ, შარლ მო­რის დე ტა­ლე­ი­რან-პე­რი­გო­რის, უინ­ს­ტონ ჩერ­ჩი­ლის, იოსებ სტა­ლი­ნის, თუნ­დაც, ედუ­არდ შე­ვარ­დ­ნა­ძის ბევ­რი გა­მო­ნათ­ქ­ვა­მე­ბის ჭეშ­მა­რი­ტი ში­ნა­არ­სის დად­გე­ნა. აღა­რა­ფერს ვამ­ბობ შო­თა რუს­თა­ველ­ზე, და­ვით გუ­რა­მიშ­ვილ­ზე, ვა­ჟა-ფშა­ვე­ლა­ზე ან უილი­ამ შექ­ს­პირ­ზე...

გთხოვთ, სწო­რად გა­მი­გოთ - სა­უ­ბა­რია, ზო­გა­დად, ჭკვი­ა­ნი ადა­მი­ა­ნე­ბის სიტყ­ვე­ბით და­ფა­რუ­ლი აზ­რე­ბის გაცხა­დე­ბა­ზე და არა ვინ­მე მო­ლაყ­ბე „პო­ლი­ტი­კო­სის“ არაფ­რის­მ­თ­ქ­მელ გა­უ­თა­ვე­ბელ ლაყ­ბო­ბა­ზე.მოკ­ლედ, წმინ­და სე­მი­ო­ლო­გი­უ­რი თვალ­საზ­რი­სით, თუნ­დაც ჩვე­ნი მშობ­ლი­უ­რი ქარ­თუ­ლი სიტყ­ვა შე­იძ­ლე­ბა იყოს ლი­ტე­რა­ტუ­რუ­ლი, მხატ­ვ­რუ­ლი, პო­ე­ტუ­რი, პრო­ზა­უ­ლი, ცხა­დი, ფა­რუ­ლი, პო­ლი­ტი­კუ­რი, ორ­ღო­ბუ­ლი, ქუ­ჩუ­რი, ქურ­დუ­ლი და ა.შ.

გთხოვთ, ყუ­რადღე­ბა მი­აქ­ცი­ოთ, რომ ამ შემ­თხ­ვე­ვა­ში მნიშ­ვ­ნე­ლო­ბა არა აქვს მთქმე­ლის ვი­ნა­ო­ბას და მი­სი გა­ნათ­ლე­ბის დო­ნეს - ქუ­ჩუ­რად, ქურ­დუ­ლად და ორ­ღო­ბუ­ლად შე­იძ­ლე­ბა სა­უბ­რობ­დეს ვინ­მე „გა­მო­ჩე­ნი­ლი“ პრო­ფე­სო­რი ან პო­ლი­ტი­კო­სი, ხო­ლო ცხა­დად და მხატ­ვ­რუ­ლად - ვინ­მე ყოვ­ლად ჩვე­უ­ლებ­რი­ვი გლე­ხი ან პირ­ველ­კ­ლა­სე­ლი მო­წა­ფე.