ნეტავი იქ, თეატრუ არის?!

ნე­ტა­ვი იქ, თე­ატ­რი არის ?!

კა­ხი კავ­სა­ძე - მოზღ­ვა­ვე­ბუ­ლი ნი­ჭი­ე­რე­ბის ტა­ლან­ტი

კავ­სა­ძე­ე­ბის გვა­რის გა­გო­ნე­ბა­ზე თვალ­წინ ქარ­თუ­ლი ხე­ლოვ­ნე­ბის არა ერ­თი შე­სა­ნიშ­ნა­ვი პი­როვ­ნე­ბა და­გიდ­გე­ბათ. რო­გორც ეტყო­ბა გან­გე­ბამ, ამ გვარს, ერის სუ­ლი­ე­რე­ბის მა­საზ­რ­დო­ებ­ლის რო­ლი და­ა­კის­რა. მათ ერ­თ­გ­ვა­რი ტრა­დი­ცი­აც კი შექ­მ­ნეს ხე­ლოვ­ნე­ბა­ში. მე არ შე­ვუდ­გე­ბი პი­როვ­ნე­ბე­ბის ჩა­მოთ­ვ­ლას, თუმ­ცა ისი­ნი საკ­მა­რი­სად არი­ან (ღმერ­თ­მა ამ­რავ­ლოს). ჩე­მი წე­რი­ლი შე­ე­ხე­ბა, მოზღ­ვა­ვე­ბუ­ლი ნი­ჭი­ე­რე­ბით გა­მორ­ჩე­ულ ხე­ლო­ვანს, ქარ­თუ­ლი კი­ნო­სა და თე­ატ­რის ცნო­ბილ მსა­ხი­ობს, ორი­გი­ნა­ლურ და კო­ლო­რი­ტულ ადა­მი­ანს კა­ხი კავ­სა­ძეს.

და­ი­ბა­და თბი­ლის­ში 1935 წლის 5 ივ­ნისს. იგი დდი წი­ნაპ­რის, ქარ­თუ­ლი ხალ­ხუ­რი სიმ­ღე­რის ბრწყინ­ვა­ლე მცოდ­ნის, ლოტ­ბ­რის - სან­დ­რო კავ­სა­ძის შთა­მო­მა­ვა­ლია. დი­ახ, სან­დ­რო კავ­სა­ძე კა­ხის პა­პა გახ­ლ­დათ. მოგ­ვი­ა­ნე­ბით ეს ეროვ­ნუ­ლი საქ­მე მის­მა შვილ­მა, კა­ხის მა­მამ - და­ვით (და­თაშ­კა) კავ­სა­ძემ გა­ნაგ­რ­ძო. კა­ხის დე­და ქალ­ბა­ტო­ნი თა­მარ ცა­გა­რე­იშ­ვი­ლი სპე­ცი­ა­ლო­ბით ექი­მი იყო.

ვი­ნა­ი­დან და­ვი­თი ტყი­ბუ­ლის მომ­ღე­რალ­თა ან­სამბლს ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლობ­და, ოჯა­ხი საცხოვ­რებ­ლად ტყი­ბულ­ში გა­და­ვი­და. და­ვი­თი 1941 წელს მე­ო­რე მსოფ­ლიო ომ­ში გა­იწ­ვი­ეს. ამის შემ­დეგ კა­ხი, დე­და­მი­სი და მი­სი ძმა - იმე­რი თბი­ლის­ში დაბ­რუნ­დ­ნენ. ცო­ტა რამ და­ვით (და­თაშ­კა) კავ­სა­ძის შე­სა­ხებ: იგი წი­თე­ლი არ­მი­ის 224-ე მსრო­ლელ­თა ბრი­გა­და­ში მსა­ხუ­რობ­და. ტყვედ ჩა­ვარ­და. ვი­ნა­ი­დან ლოტ­ბა­რო­ბის გა­მოც­დი­ლე­ბა ჰქონ­და, ქარ­თ­ველ ტყვე­თა ბა­ნაკ­ში, ეთ­ნოგ­რა­ფი­უ­ლი გუნ­დის ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლად და­ი­ნიშ­ნა. მან არა­ერ­თი ქარ­თ­ვე­ლი და ებ­რა­ე­ლი გა­და­არ­ჩი­ნა სიკ­ვ­დილს. ომის შემ­დეგ სამ­შობ­ლო­ში დაბ­რუ­ნე­ბუ­ლი და­ვი­თი, 1946 წლის 10 იან­ვარს საბ­ჭო­თა ხე­ლი­სუფ­ლე­ბამ, ქვეყ­ნის ღა­ლა­ტის ბრალ­დე­ბით, და­ა­პა­ტიმ­რა და სვერ­დ­ლოვ­ს­კის ოლ­ქ­ში გა­და­ა­სახ­ლა, სა­დაც იგი გარ­და­იც­ვა­ლა.

ფაქ­ტი­უ­რად უმა­მოდ იზ­რ­დე­ბოდ­ნენ კა­ხი და მი­სი ძმა. ორი­ვეს მუ­სი­კი­სად­მი დი­დი ინ­ტე­რე­სი ჰქონ­და. თუმ­ცა თბი­ლი­სის ნი­ჭი­ერ­თა მუ­სი­კა­ლუ­რი ათ­წ­ლე­დის მოს­წავ­ლე­ე­ბი - კა­ხი და იმე­რი, რო­გორც „მო­ღა­ლა­ტე“ მა­მის შვი­ლე­ბი, სას­წავ­ლებ­ლი­დან გა­მო­უშ­ვეს. დე­დამ ახალ­გაზ­რ­და კა­ხი ბი­ძის, მი­შა კავ­სა­ძის გუნ­დ­ში მი­იყ­ვა­ნა, ხო­ლო შემ­დეგ მა­მის მე­გობ­რის ბი­ჭი­კო გვე­ლე­სი­ა­ნის გუნ­დ­ში მღე­რო­და.

მსა­ხი­ო­ბის პრო­ფე­სი­ა­ზე არას­დ­როს უფიქ­რია, ამის­კენ უბიძ­გა იმა ფაქ­ტ­მა, რომ სახ­ლ­ში (ვო­რონ­ცოვ­ზე), სა­დაც იგი და­ი­ბა­და, ცხოვ­რობ­დ­ნენ დი­დი მსა­ხი­ო­ბე­ბი: აკა­კი ხო­რა­ვა, აკა­კი ვა­სა­ძე, ემა­ნუ­ელ აფხა­ი­ძე, თა­მარ ჭავ­ჭა­ვა­ძე და ალექ­სან­დ­რე და სე­სი­ლია წუ­წუ­ნა­ვე­ბი. ამ ადა­მი­ა­ნე­ბის გა­რე­მოც­ვა­ში მყოფ­მა, მსა­ხი­ო­ბის პრო­ფე­სი­ა­ზე ბევ­რი რამ შე­იტყო და ამა­ვე დროს დი­დი ინ­ტე­რე­სი გა­უღ­ვი­ვა. კა­ხიმ თე­ატ­რა­ლურ ინ­ს­ტი­ტუტ­ში ჩა­ა­ბა­რა, რო­მე­ლიც 1959 წელს და­ამ­თავ­რა. იგი რუს­თა­ვე­ლის სა­ხე­ლო­ბის აკა­დე­მი­უ­რი თე­ატ­რის მსა­ხი­ო­ბი ხდე­ბა. სწო­რედ აქე­დან იწყე­ბა მი­სი, რო­გორც მსა­ხი­ო­ბის შე­მოქ­მე­დე­ბი­თი გზა. აღ­სა­ნიშ­ნა­ვია თე­ატ­რა­ლუ­რი რო­ლე­ბი: