თუ მომეც, რაღათ წამართვი!!!
ხუდოჰესის მშენებლობას თუ არ დავუშვებთ, საბჭოთა კავშირის ეკონომიკა ჩამოიშლება და ქართველებს ხელ-ფეხი გაგვეხსნებაო, „აბოლებდნენ“ გულუბრყვილო ადამიანებს მწვანეთა მოძრაობის აქტივისტები, რაც პოლიტიკური მიამიტობის გამოვლინება იყო

თუ მომეც, რაღათ წამართვი!!!
ახალი წელი ბედობისაა, როგორი განწყობითაც შეხვდები, მთელი წლის განმავლობაში ისეთივე განწყობით იქნებიო, თქვა ერთ-ერთ ბოლო ინტერვიუში ოტია იოსელიანმა.
სავარაუდოდ, ამიტომაც არის, ყველა შესაძლო გზით რომ ვცდილობთ, პოზიტიური განწყობა შევინარჩუნოთ და დამდეგ ახალ წელს დადებითი ემოციებით შევხვდეთ.
არაერთი ცხოვრებისეული სირთულის მიუხედავად, ასე იქნებოდა 2026 წლის შემთხვევაშიც, ისეთი გარემოება რომ არა, რამაც გასული საუკუნის შავბნელი 90-იანები და ყბადაღებული მეცხრე ბლოკი გამახსენა. კერძოდ, 29 დეკემბრის დილის 11 საათზე ავარიულად გამორთული ელექტრო ენერგიის მიწოდება მხოლოდ 75 საათის შემდეგ, პირველი იანვრის 14 საათზე გახდა შესაძლებელი ანუ 2026 წელს სანთლის შუქზე, რომანტიკულ გარემოში შევხვდით ბედის ანაბარად მიტოვებული ოჯახები.
ცხადია, შუქის გამორთვისთანავე მოვისაკლისე მამაპაპისეული ჭრაქი, მაგრამ რა ხეირი, დღევანდელ საქართველოში ნავთი ისეთივე დეფიციტურია, როგორც მევახშე კაჯა ბულავას ოჯახში იყო რევოლუციის წინა პერიოდში!
შედარებისთვის, შეგვიძლია, გავიხსენოთ რეზო ჩხეიძის ფილმი „რაიკომის მდივანი“, რომელშიც იდენტური სიტუაციაა აღბეჭდილი, ოღონდ იმ განსხვავებით, რომ გიორგი თორელი ქვეყანას შეძრავს, ყველა სამსახურს ფეხზე დააყენებს, საქმეში სამხედრო ნაწილის ხელმძღვანელობასაც ჩართავს და წინა ღამით ავარიულად გამორთული ელექტროენერგიის მიწოდებას ახალი წლის დადგომამდე უზრუნველყოფს.
მსგავს შემთხვევებში ლოგიკურად ჩნდება ეჭვი, ხომ არ ჰქონდა დივერსიას ადგილი, რაც საკმაოდ გახშირებულია თანამდროვე მსოფლიოში, მაგრამ იშვიათობაა საქართველოში. რამდენადაც ჩემი ქვეცნობიერი პოზიტიურ განწყობაზე იყო ფოკუსირებული წინასაახალწლო პერიოდში, ეს იძულებითი დისკომფორტი შობადობის სტიმულირებად მივიჩნიე და დემოგრაფიული მდგომარეობის გაუმჯობესებას დავუკავშირე ჩვენი შორეული წინაპრების გამოცდილების გათვალისწინებით, რომლებიც უშუქობის ეპოქაში გაცილებით მეტ დროს ატარებდნენ საძინებელში.
მართალია, სამი თვის დაგვიანებით, მაგრამ ამ ბნელით მოცულ თემას, მაინც მოეფინა ნათელი, როცა საქართველოს ენერგეტიკისა და წყალმომარაგების მარეგულირებელმა კომისიამ (სემეკი) 30 მარტს მიიღო გადაწყვეტილება დენის ტარიფის 5 თეთრით გაძვირებასთან დაკავშირებით. დავით ნარმანიას განცხადებით, რომელსაც ვერაფრით დავარქმევდი დასაბუთებულს, ასეთი ცვლილება განპირობებული ყოფილა ელექტროენერგიის გაზრდილი მოხმარებით, იმპორტზე დამოკიდებულებითა და ქსელის გაუმჯობესებისთვის საჭირო ინვესტირების აუცილებლობით. ქსელის ინვესტირებას თავი რომ დავანებოთ, რომელიც, რამდენადაც ჩემთვის ცნობილია, არსებულ ტარიფში უნდა იყოს გაწერილი, დაზუსტებას საჭიროებს პირველი ორი კომპონენტი - ელექტროენერგიის გაზრდილი მოხმარება და იმპორტდამოკიდებულება.


